Dil susar hayat konuşur
Kelimeler yaşamla savrulur
Dilde can vardır can da sühan
Kalbi içimizde taşımak için
Elest bezminde ettik peyman


Gözlerden yaş akmayıp perişan olmadan
Peri-şân bir mutluluk uğrar mı
İnsanın nutku tutulmadan
Düşündün mü gonca güle nasıl döner
Bülbülün kan döken umudu olmadan


Lalezâr pare pare yanan bir orman
Ruhunu gören bir can sızlar Hiç konuşmadan
Halinden anlamlı gözler okur bir eman…
Hep heft-reng gözlere serer bir ikrâm
Kalbine değer mi gönlünden yanan bu şeceristân?

Banu Yurtsever

Bir Cevap Yazın