mavi fısıldar
tutarda göğü adımlar
çizer bulutlar hokkası
beyaz kanatlar fırçası
sen de martı uçtu
ben diyeyim fısıldadı
aşk kanat altına gizlenmiş
görmeni
duymanı
bekler
yağmur gözüne kaçmış
süzülür
martı fısıldar
üşüdün
yüreğini yüreğimden sarayım
kırığına kanat vereyim
maviye durur bakakalırsın
yüreğimin sesine sağır
ne çok kulak
ne çok el kol
üstelik yanı başımda
görmez
duymaz da
bir martı maviyi de
sırtına alır
içimi okur
ta yüreğimden tutar
bir kez daha aşık olurum
maviye
martıya
kanada
bir kez daha
sağıra sırtımı
maviye yüzümü
martıya yüreğimi
veririm
kanadından kanadıma
martıya çalarım

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın