Ekmeği, suyu, havayı,
Paylaşmak zor mu söyle insanlık.
Hani hepimiz bu dünyanın insanıydık,
Acıları, çileyi, açlığı neden paylaşmadık.

Ekmeğe, suya, havaya karışmış,
Nefret ve kin tohumlarıyla kavrulmuş.
Yokluluğu, acıyı koynumuza sardık,
Aydınlık günleri görmeden karanlıkta kaldık.

Ekmeğimizi çaldılar, suyumuzu kestiler,
Baskı, zulüm, işkence dolu bu günler.
Alnımıza düşen ter emeğin değil, korkunun teri,
Bir daha yaşanır mı o devrim günleri.

Kan bürümüş nefret dolu gözleri,
Dışarıda duyulmuyor güvercinlerin sesleri.
Susa susa insanlık oldum ben bir deli,
Kırdılar, kopardılar kan kırmızı gülleri.

Kimdi sevda türkülerini, küstüren,
Kimdi umut ateşlerini söndüren
Kimdi sevgimizi, özgürlüğümüzü çalan,
Kimdi dünyayı karanlığın koynuna atan.

23.95.2020 Ankara. ABS.

By atatürkcüsabo

Ben 1956 doğumluyum. Emekli Hava Astsubayıyım. Ankara'da yaşıyorum. Saygılarımla.

Bir Cevap Yazın