her gece ay’la beraber

sokakları arşınlıyorum

gölgemi takip ediyorum

kimi koluma giriyor

kimi ortadan kayboluyor

kimi takip ediyor

sorular soruyor susmuyor

hep aynı soruda duruyor

çekiştiriyor kolumu

çoçuk gibi ayak diriyor

hep aynı cevaba maruz kalıyor

geceyi yaran kocaman bir sessizlik

yankı arkamdan geliyor

kime ! kime !

kime yazıyorsun ???

sözler ağzıma büyük geliyor

harflerim ağlıyor

diz dize verelim

söyleyelim çırpınıyorlar

dudaklarım kilitleniyor

ben kelimelerle oynayan ben

acemi matbaacı gibi dizemedim

yan yana dört harf koyamadım

yutayım dedim

kursağıma takıldı harflerim

hepsi haksızlığa uğramış

özgürlüğü için

ayak direyen mülteci

en çok adının harfleri

can çekişiyor

ayak diriyor

özgür bırak diye inliyorlar

gurur durur mu

al aşağı ediyor

diyemem

“ sana “

en çok sana

hepsi sana

bir zahmet üstüne alın

özledim anlasana

özledim

adını içime bile

söyleyemediğim

sana yazıyorum

sana

bir tek sana !!!

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın