Aslında hayatta karşılaştığımız her şey birer yansıma.Işığın kırılması ve gözümüze gelme açısıyla gördüğümüz her şey ama her şey aslında gördüğümüzü sandığımız hayallerdir.

Asıl görme kalpte başlar.Hani derler ya kalp gözü diye işte o dedikleri aslında bizim gerçek gördüklerimizi oluşturur.

Mesela Aşık Veysel gözleri görmediği halde gönül gözü açık bir usta.Güzelliğin on para etmez bu bendeki aşk olmasa der Veysel.Ama o güzelliği gözüyle değil gönlüyle seçer.

Küçük Prens de bu konuya şöyle değinir:
Gözler asıl görülmesi gerekeni göremez.

Bir kitabın kapağına bakarsın beğenirsin ve kitabın kapağı kadar güzel olduğunu sanırsın.Ama okudukça yanıldığını anlarsın.Kalbinle kitaptaki kelamlari hissedemedikten sonra o kitap sana hiçbir şey katmaz.

Yani demem o ki bir kişinin veya nesnenin dışına bakıp aldanmayın.O kişiye gönül gözüyle bakın.Konuşmasını,davranışlarını inceleyin o zaman gerçekten görmüş ve hissetmiş olursunuz.

Reklamlar

By Şevval

Bir Cevap Yazın