seni
azaltamadığım seni
sabahın aymayan saatlerinde
köhne bir lavaboya asmışlar
her köşesi sen bağırıyor
yine bir düş arefesi
deyip deyip
suyu çaldım suratıma
şaşkın bakan gözlerime
ama gitmedin
ben buradayım
yüreğinde
gözlerinde
ellerinde
baktım
ilk defa doğruydun
aynanın karşısında
suyu açtım
gözlerimden akıyordun
azltamadığım acımın
adı üstünde
sen
bir çay koydum
açılırım diye
sen
yine oturdun karşıma
deli kadın
beni azaltamazsın
bardağından akar
damarlarında dolaşır
yüreğini , yüreğimi
öperim
sen
çay dersin
ben
seni seviyorum
derim
azaltamazsın
artarım
her gün
her şeyin
zamlandığı vatanımda
bana zam yok mu
aşk olsun
aşk

SİBEL KARAGÖZ


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin