Kabına sığmayacak kadar yorgun bir yolcuyum. Sen ki beni ağırlamakta güçlük çekecek bir hancısın. Yolum yoluna düşerse eğer affına sığınacağım. Sana söyleyeceklerim inzivaya çekilmiştir. Yazacaklarım sükuta bürünmüştür. Gayrı bütün gücüm tükenmiştir. Olur da bir gün tutarsan ellerimi: “Ellerin zahmet görmesin” der. Zahmete sokmam seni…

Bir Cevap Yazın