Bu Dünya’da yaşadım ben, yaşıyorum da. Eğer inanmıyorsanız anneme sorun; o unutmaz benim için çektiği her bir sancının izleri duruyor yüzünde. Öğretmenime sorun emeklerimin her birinden o sorumludur hatta sırama bile sorabilirsiniz her şeyin canlı şahidi odur. Kahve içtiğim arkadaşlarıma sorun hoş sohbetlerimizde gösterirler beni hemen yahut demli bir çayın ardından kalan bardağın soğuk yüzüne. Kalemime sorun beni, onunla kendi içimde verdigim soğuk savaşın en önemli askeri. Ve bu uğurda feda ettigim ne varsa benim kayıplarım, şehitlerim. Bu Dünya da ben de varım, var olmaya da devam ediyorum. Eğer inanmıyorsanız gözlerime sorun. Beş memeli bir kedi görmüştüm onu besledigimizde ilk lokmasını yavrularına götürdü ve ikinci kez geldiğinde pencereye bu kez kendi için bir şeyler istiyordu, orada yedi de.( Merhamet konusunda hayvanların önüne geçemiyoruz bir çok kez o yüzden bu örneği verdim.) İnanmıyorsanız seccademe sorun. O bilir her seferinde ka2fami kim için indirip, kim için kaldırdığımı. Ardımda kalan abdest suyudur tüm günahlarımın kiri.Hala inanmıyorsanız okuduğum kitaplara bakın, şiirlere. Ki onları da sayarsanız çok daha fazla hayat yaşadım. Sevdiklerime bakın, bir de değer verdiklerime zira onlar da benden bir parça muhakkak göreceksiniz. Hala inanmıyorsanız şu göğsümde soluksuz atan kalbime bakın. Karıncıklardan damarlarıma, damarlarımdan vücuduma ve oradan tekrar kalbime. Kısır bir döngü var dışına çıkamadığım ve sizin de öyle. Bu kısır döngü içerisinde ben de yaşıyorum. Ve siz hala inanmıyorsanız vicdanlarınıza bakın. Yerinde duruyor mu diye…  KÜBRA AKSU

Bir Cevap Yazın