MUZAFFER’IN DAĞLARI

Debeleniyor keder ba­taklığında

Bizimkiler de dert mi

             Onunkil­erin yanında…

Bu sene de para etme­di hasat

Evde entari bekler avrat

Düşünür durur Muzaff­er

Hiç olmazsa kışı geç­irecek erzak

Yokladı baba yadigarı tabakayı

Küçük kızın solgun yüzünü gördü

Acı tütünün,acı veren dumanında

Üç çizgi daha belirdi pak alnında

Oğlan harçlık bekler askerde

Büyük kıza çeyiz düz­mek gerek

Yoklar yoklara karış­mış

Yine ismiyle tezat Muzaffer

Varıp gitsem buralar­dan diyor

Dağlar kıyama duruyor önünde

Uzadıkça uzuyor yol gözlerinde

Sıcağı görmüş yılan gibi hem de

Yorgun gözlerini çev­irdi tarlasına

Bir “Çok şükür” düştü geceye

Çayın ıslattığı çatl­ak dudaklarından

“Yaşıyorum,gayrısı Hakk’ın elinden”

KÖKSAL DEMİR

Bir Cevap Yazın