Çok mu çaresiz kaldın  bu tepede ?
Kimse gelmedi mi yardımına ?
Çok üşümüşsün, titriyorsun
Epey yaşlanmışsın, ayakta zor duruyorsun.
Biraz dinlen, yorma kendini.
Yıllar geçmiş yanına gelmeyeli
Yanın demişken…
Dostunda yaşlanmış biraz.
Tahtaları çürümeye yüz tutmuş.
İpleri de incelmiş sanki.
İlk günkü gibi değiller.
Şimdi çok inceler…
Kimse gelmezdi yanına
Korkardı bütün çocuklar
Senden değil,yüksekten.
Çok yüksekteydin,  dev gibi de boyun vardı.
Ama seviyordum seni.
Kızma bana ,geldim işte yanına
Taşındık bu mahalleden, biliyorsun.
Çocuktum zaten ozaman, bilmezdim doğruyu.
Bilseydim bırakır mıydım seni hiç.
Bırakmazdım.
Ben seninle, sen benimle büyüdün
Okuldan çıkarken hep yanına gelirdim
Sen; sen hep beni beklerdin…
Yağmur yağardı, kar yağardı
Koruyamazdım.
Her tarafına yağmur tanesi düşerdi
Tutamazdım.
Küçük bir şemsiyem vardı,
Anca beni korurdu.
Boyun uzundu, ilk sana değerdi kar.
Sonra bana…
Kar yağdıkça nasılda üşürdün.
Gece olunca korkar mıydın karanlıktan?
Gündüz olunca  arar mıydın beni? 
Hala kızgın mısın bana ?
Konuşmayacak mısın benimle?
Vedalar hep acıdır, bilirsin.
Gitmeden geleceğim demiştim.
Geldim…
Çok değişmiş buralar, çok değişmişsin sen.
Yerini mi beğenmiyorsun artık ?
Dostum, en yakın arkadaşım…

Söylesene çok mu çaresiz kaldın bu tepede? 

Samet Çahan

Reklamlar

Bir Cevap Yazın