kalk gel olduğun yerden
ıslanıyorum yalnızlık yağmurlarında
ıslanıyorum gönlümün ıssız durağında
hüzün okşuyor saçlarımı
ruhum çarmığa geriliyor
bu senede nadasa bırakılmış aşkgönlümün baş vermez başağı
filizlen artık hangi topraktaysan
güldür umut çiftçisinin yüzünü
boy verelim el ele yarınlara
toprak çoğaltalım topraktan
cemreler düşürelim ona
ısıtalım sulayalım sevelim
koruyalım canla başla

gönlümün gelmek bilmez baharı
kim bilir hangi karın altındasın
tut artık kurumuş dallarımdan
çiçekler devşireyim sana
utangaç tomurcuklarımdan

KÖKSAL DEMİR

Bir Cevap Yazın