Elimde solmuş fotoğraflar,
Ayrı ayrı canlı ve donuk bakışlar.
Birden canlanıyor anılar,
Yüreğim param parça dostlar.

Fotoğraflarda arıyorum kuşları,
Gökyüzünde asılı yıldızları.
Gülen gözlü çocukları,
Çocuğu koynunda anaları.

Bilmezdim fotoğrafların dili olduğunu,
Fotoğraflar taşıyor dünü, bugüne doğrusu.
Sen unutmak istesen de unutturmaz
düşmanını, dostunu.
Gidenler gitti, fotoğraflar kaldı yanında,
Kah gülersin, kah ağlarsın fotoğraflara baktığında.

Sizi bilmem ama ben gözyaşlarına boğuldum,
Anamın, babamın, gardaşımın yanında yoktum.
Fotograflara baka baka ağlamaktan yoruldum,
Anamı, babamı her gece yıldızlara sordum.

Yıllarca fotoğraflara bakarak konuştum,
Solmuş fotoğraflarda kendime dünya kurdum.
Yaz sıcağında üşümemek, donmamak için,
Fotoğrafları ısınmak için göğsüme koydum.

26.05.2020 Ankara. ABS.

Reklamlar

By atatürkcüsabo

Ben 1956 doğumluyum. Emekli Hava Astsubayıyım. Ankara'da yaşıyorum. Saygılarımla.

Bir Cevap Yazın