Tut ki bir cenaze ya­lnızlığı,

Soğuk ve keskin bir hava;

Izdırab hayat; sana, bana,

Tut ki ölmüş bir ben, bir sen.

Neye yarar sevgi,

Ölümsüz değil ise eğ­er.

Bir destan ki adı ka­der,

Göklerde yazılmış bir nişan

Sana dert, bana dert,

Sana gam, bana keder.

Tut ki bir gece ayaz­ı,

Gözler de buğulanmış bir hüzün.

Tut ki bir yalnızlık feryadı

Kulaklar sağır, gözl­er amâ.

Denizin mavisi gibi gök,

Oysa hepsi birer ald­atmaca.

Sonu ölüm sonu gam,

Sonu keder;

Sonu sağır sessizlik,

Sonu yine hüsran.

Kaybolan bir ben, bir sen,

Kaybolan düşlerim,

Hayallerim ve düşüşl­erim;

Kime minnet kime zil­let .

SERDAR YILDIRIM

One thought on “TUT Kİ BİR CENAZE YA­LNIZLIĞI…”

Bir Cevap Yazın