Etiket: SİBEL KARAGÖZ

KADIN ÇOCUK

benim senin onunbiz kadınlarınkimi var kiçınarsız bir ormanıngölgesiz selvisibabasız bir çoçuğubüyümeyen kadın çocukne istedi kikadın bir çınarı olsun dergölgesinde selvidiryüreğinde…

AHLAR ARASI

bir huzursuzluk dolandıdüşlerime gülüşlerimeçarşafım ağlıyoryastığım taş duvaryorganım dikensürgün vermişher yanım kesikahlar arasındauyandımsu hayat dedimçarptım çarptımtokat gibisonra kaldırdım kafamıyabancı bir kadınasmış…

ÖLÜMÜ DÜŞÜRÜRÜM

elimden dilimdenyüreğimden geçtinyılkılar altında kaldımne kalkabilirimne kaldırılabiliryerle yeksanarnavut kaldırımlarındanbir taşeğri büğrü katran karasıne tutulurne yutulurkursak diye bir yer varserçe kadartam…

GÜLÜMSE

Düşümde gülmekte zor, ağlamakta…Sen yine de gülümse MS’ e dokunmadan …Gülümse dağlara,Gülümse bozkıra,Gülümse mavinin kanatlarına…Gülümse…Sibel Karagöz #ms#dünyamsgünü#msfarkındalık Reklamlar

SEVGİ KIRIKLARI

yine kabuğuma çekildimkaplumbağalar gibisırtımda taşıyorumiçimi dışımıkırılan kolumduyen’e yükledimçalınan ömrümdükadere yükledimcan kenarı kalmamışcam kenarına oturdumkahvem sigarambir de daktilomses kesiliriç’e dönerimdaktilomla konuşur…

GURBET

ben, onu rüyalarda görürdüm bir kibrit alevlenirdi, bir serçe çırpınırdı, ben beni ateşe atardım. ben, gündüzü sokak lambasında, uyandırırdım, geceyi…

BAZI BAZI

geceler, kırgın çiçeklerin ölü duruşları, sönmeye meyil etmiş yıldızların boyun bükmüş efildeyen mumları, ve ışıltısını yitirmiş gözler, gri kara kömürü…

SAPLANTI

günler bardaktan boşanırcasına akıyor çıplak ayaklarımın arasından, bir özlemi ıslatıyor, ıslandıkça semiriyor ciğerimde yapraklanıyor kara damarlarımda, tomurcuklar atıyor, saplanıyor uykulu…

SAYFALAR

sayfalar, sayfalarımne çok uykusuzluğun mimarı,ne çok konuşmanın sessizliği,belki yutuk kelimelerin sığınağı,belki de sığınaksız taleplerbir bozuk plak döküntüsübir ezbersiz tekrarbelki de…

BEN BENİ

ölü bir gölgenin gölgesi,duru bir suyun batığı,kuru bir dalın küskünlüğü,çepeçevre, kuşatmışölende ben, öldürende ,ben’ ler bendimi çiğner,ben beni,bende ki beniölü…

YABAN ‘CI YALNIZLIĞIM

sonunda yalnızdım perdelerinden kaldırdımüşümüş yalnızlığıma dokundumiçim üşüdüellerimden döküldüüşüyen çoçukluğumseneleri metrajı bozuk Projektörden akıtırken tek tek izledimhangi kırıkhangi acıhangi kör bıçakyalnızlığın…

ÜFÜL ÜFÜL

apak yazmalar gibi kadınlar vardı,hanlara, damlara, camlara, bağladınız,titrek bir candı,cama hasret ettiniz,sesini bir filizde, kırdınız,gül’ünü soldurana,dalını, budağını,kurutana kadar,sildiniz…solgun bir yel…