Yorgunluğum ne yüreğime

Ne avuçlarıma sığıyor

Dinlediğim türkülerin şiirlerin

Esintisi yüzüme, yüzüme vuruyor

Yılardır yokluğun bir gölge gibi

Hep benimle beraber

Her nefes aldığımda seni soluyorum

Gezdiğim yürüdüğün sokaklarda

Hep senin hatıraların, anıların var

Her köşe başını dönerken

Seni görürüm diye hep aldanıyorum

İçimde bitmeyen geçmeyen

Yılların yorgunluğu var

Hayatın bana yaşattıkları ile tükenmişim

Denizlerde, okyanuslarda kaybolmuşum

Dalgalar beni hergün farklı sahillere vurur

Değerli olan herşeyimi yitirdim

Çok yoruldum

Herkesten herşeyden kaçar oldum

Senin suskunluğun benim çaresizliğim

Sonumuzun başlangıcı oldu

Gökyüzündeki yıldızlar gibi

Bakan gözlerini özledim

Sana gelmek istiyorum

Şimdi bir deli rüzgar esse

Yıllarca içimde biriktirdiğim yokluğunla

Beni ait olduğum yere götürse

Sen olsan ben olsam

Senin gönül bahçende

Benim küçük dünyamda

Bendeki sensizliğin bitse

ZÜLFÜ KIL

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: