Bir yalnızlık çiziyorum gökyüzünden karanlığa,

Zehrini kuşanmış emanet saatler,

İçinde kaybolan  yarım, yamalı hayaller

Her biri kayıt dışı mağlubiyetler,

Zamandan alacaklı faili meçhul gidişler,

Yalnızlığa müebbet   terkedişler…

 

Kimin karanlığından kaçıyorum kör  topal,

Geçmişin  izleri çelmesini takacak,

Nereye düşecek dizlerim tepe taklak…

Ruhum, unutulmuşların kıyısında..

Canım  genzime kaçmış,

Zor bela nefes alıyorum,

Her yıkım enkaz..

 

Bahar yağmurları yağıyor avuçlarıma…

Yıldızlardan  taç  yaptım zifiri karanlığa..

Aynı göğün altında yalnız ıslanıyoruz..

Ben sana kaçıyorum,

Sen benden gidiyorsun..

Yoruldum kaçar adımlarına  gardiyanlık etmekten..

Kalbim esir,

Bakışlarım tutsak..

Senin göğüne asmayacağım  yarınlarımı..

Her yer kalp kırıkları…

Aynı kadere meydan okuyacaktık,

Tepeden tırnağa kırıldık, savrulduk..

Yıkılıyorum günden güne

Herkes bakan kör,

Sende görmeyeceksin  beni ,

 Bilmeyeceksin veda  şarkımı..

Elveda ömrümün  en masum hâli ..

Yüzümde  yalnızlığın  en yalın  resmî…

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: