Düşüyorum..
Zamansız gelen mevsimler gibi
Ömür dalımda yapraklar dökülüyor
Sonbahar yaprakları gibi dalımdan düşme
Düşersen yalnız çaresiz kalırım
Bende düşerim kırılırım, incinirim
Sonbahırın rüzgarlarında savruldum
Dal, dal kırıldım
Düştüm toprağa tohum misali
Gönül bahçende
Fidan olup çiçek acarmıyım
Siz bakmayın benim böyle
Kahkahalarla güldüğüme
Efkarlıyım, kederliyim, endişeliyim
Yamaçlarımda rüzgarlar eser
Alır beni götürür içimdeki uzaklara
Bir yanım kar boran
Bir yanım karanfiller, güller açar
Sen beni bırakma sen gitme
Gidersen kırılırım, dağılırım, düşerim
Zaten kor ateşlerde yandım
İçimde bilinmez kara bulutlar dolaşıyor
Dokunsan sağnak sağnak yağarım
Çağlayanlar gibi taşarım
Gözlerin o mahsum gözlerinde
Sebepsiz akan göz yaşıyım
Ne olur hüzünlenme, ağlama
Sen ağlarsan
Kirpiklerinden gözlerinden  düşerim
Düşersem denizlerde, deryalarda kayıp olurum

ZÜLFÜ KILIÇ

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: