Yalnızlık ormanında bir ağaç oldum.İçinde dolu hayat ...sana bol bol nefes olmak için ,gözlerimde ki yaşlarla suladim bu sevgi ağacını .Sana hayat bana sevgi olsun diye .Öyle yaşadım oysa bilmiyordum ,bu ellerinle balta gibi sırtımdan vuracağını .Bilmiyordum .Çünkü sen nefes aldığın hayata küstün ,kalem olan bu vücuduma bir testere olup ,kanımla ismini yazdırdın. Çünkü sen sana nefes olana acımadan öldürdün öldürdün.
Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: