light city train airport

Yıkamadığım duvarlarım, aşamadığım korkularım var. Her yolculuk bir hazırlık ister, her sevgi emek. Bilmediğim yolun başında, bu yola çıkıp çıkamayacağımı tartmaya çalışıyorum. Peki, nasıl hazırlanılır bir yolculuğa? Yola kalbimle mi çıkmalıyım aklımla mı? Biraz saygı, biraz anlayış, biraz fedakarlık ve çokça sabır istermiş bu yol, öyle gördüm şimdiye kadar ama her yol aynı mıdır? Yarı yolda kalırsak ne yapmalı? Kalmalı mı dönmeli mi?

Yola çıkanları uzaktan izlerken sıranın bana geldiğini yolun başına geldiğimde anlamıştım. Gerçekten “hiç beklenmedik bir anda” olurmuş böyle şeyler. E hani her yolculuk hazırlık isterdi? İşte şimdi benim içinde geçerli olan soruların arasında sıkışıp kalmıştım. Aklım mı kalbim mi?

Her insanın hayalleri, beklentileri, istekleri olur hayattan. Yolculuğa ansızın yakalanmıştım ama çıkmak zorunda mıydım? Hayır. Fakat çıktım. Duvarlarımı yıktım, korkularımı paylaştım. Hayatın her zaman hayal ettiğimiz ya da planladığımız gibi gitmediğini kapımı habersiz çalan O’nun sayesinde anladım. Yolculuk için tek hazırlığım kalbim ve sonsuz güvenimdi. Yolun sonuna kadar yeteceğine inancım tamdı. İnsan istediğinde her şeyi yapabilecek güçte. Sevebileceğime inanarak çıktığım yolda onsuz kalmaktan korkacak kadar bağlandım. Teslim olmak bu muydu yoksa?


Her şeyin karşılıklı olduğunda yolun nasıl geçtiğini anlamazken yavaşlamaya başladığımızda anladım ki ya ben hazırlanamadım yolculuğa ya da o. Yarı yolda kalan kimdi peki? Yolun neresinden bakıldığına göre değişir ama sanırım bendim. Yıllardır arkasında saklandığım duvarlarım artık yoktu, korkularımı aşmak gibi bir riski almak hangi mantığa sığardı? Ama her şeye değdi. Bazen olmayınca olmuyor derler ya tam olarak öyle. Her yarım kalan, istediğimiz sonucu alamadığımızda pişman olursak nelerden ders çıkarırdık?


Peki şimdi kalmalı mı dönmeli mi? Uzun bir süredir olduğum yerdeyim. Dönmeyi defalarca düşünsem de her adımda arkama dönüp bakmaktansa biraz daha bekleyeceğim sanırım, olur da o giderken arkasına bakarsa beni görebilsin diye. Aşk mantığa sığsaydı eğer duvarlarımın arkasında yola çıkanları izlerdim, şimdi ise yolun ortasındayım. Yani aşk mantığa, o kalbime sığmadı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: