Sözde senden kaçıyorum,

bu ellerimi bileye bileye.

Sonra bir bakmışım,

şiir oluyorsun gözümde.

En ürkütücü en sessiz ormanlarda kalırcasına.

Senden kaçıyorum dolu dizgin bu ruhumla.

Seni düşünürken birden bakmışım kiyapayalnız kalmışım yine.

Taşlara şekil verip onlarla konuşmak istiyoru,

artık sen olmayınca ruhumu böyle tedavi ediyormuşum gibi.

Sözde senden kaçıyorum,

şimşek ne zaman çaksa ilk hayıflandığım şey adın oluyor.

En ürkütücü en sessiz şiirlerde bakıyorum.

Sen oluyorsun,

inat ettikçe yapayalnız kalıyorum ben.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: