Benimde eylül ayından bir ümidim vardı, düşen yapraklardan aşkın ismini yazabilmek …

Tütsü ekleyip kokunla uyuya kalabilmek.

Düşen yağmur tanelerin içinde, senin güzelliğini yakalayabilmek, dalıp giderken aşka.

Çayında deminde birbirimize demlene bilmekti.

Benim ümidimde eylülden,saçlarını okşayabilmek gül açan ellerinde uykuya dalabilmekti.

Benim umidimde eylülde, defterimi karelerken kelimelerde adını anabilmekti.

Eylül ayı bana umidimde ondandır işte.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: