1960 yıllarından itibaren köylerden şehirlere göçün başlamasıyla beraber terk ettiğimiz topraklarda birçok örf âdeti bırakırken şehirli olmanın havasıyla yeni yeni örf ve adetlerle tanıştık. En basiti köy yerlerinde -ekmek elden, su gölden- hesabı geçim biraz daha rahat olduğundan olsa gerek ki, köyden birine yemek veya eve misafirlik teklif ettiğimizde kabul etmezse, darbı mesel haline gelen, ‘şehirli teklifi değil, köylü teklifi, çekinme’ diye ısrar ederken bile köy farkını çaktırmadan hatırlattık.

            İlk zamanları belki gençliğin heyecanıyla şehirlerde yaşamak cazip geldi. Lakin yaş kemale erdikten sonra gerçekleşme imkânı olmasa da Ferdi Tayfur’un, ‘Hadi gel köyümüze geri dönelim…’ şarkısını için için mırıldanmaya başladık. Ama bunu çoğunlukla biz mırıldanıyoruz. Eşimizin de yaşamında köy hayatı yoksa oda mırıldanmıyor. Hele çocuklarımıza bu şarkıyı söyletme imkânımız maalesef hiç yok. Çünkü çocuklarımız;

            Köy hayatının acı, tatlı lezzetini tadamadı. Hormonsuz tertemiz havasını koklayamadı. Kedileri, köpekleri, tavukları, horozları kovalayamadı. Fareleri yakalamak için tuzak kuramadı. Koyunların – keçilerin çıngıraklarındaki ahenkli müziği dinleyemedi. Ata, eşeğe binemedi. Onları kaşağılayamadı. Yeni doğum yapan ineklerinin avuzunu yiyemedi. Annesinin kendi adını koyduğu buzağısını sevemedi. Annesi inek sağarken meraklanıp, ‘ne olur ben de sağayım’ diye annesine yalvaramadı.

Bakraçta hayvanlarına yal veremedi. Ahırlara girip hayvan gübresini temekten dışarı atamadı. Horozların örtmesini tavukların gıdaklamasını duyamadı. Tavukların kuluçkaya yatmasını, akabinde civcivlerin çıkmasını görüp annesine müjdesini veremedi. İlkbaharda aile boyu, dağlara, kuzu göbeği,  kanlıca mantarları toplamaya gidemedi. Topladığı mantarları sepetler almayınca üzerindeki kazağın kollarını bağlayıp içine dolduramadı. Bunları şehirden gelip köyde bekleyen alıcılarına satıp parasıyla annesine bayram elbisesi alması için babasının cebine koymanın lezzetini tadamadı. Babası, kaçak odun, tomruk keserken kayabaşlarında ormancıları gözetleyemedi.   Babasıyla beraber sahurdan sonra uyku semesine 4-5 saat yürüyerek şehire odun satmaya gidemedi. Folluktan çaldığı yumurtalarla köyün bakkalından bon bon (akide) şekeri alamadı. Köy meydanına sergi açan çerçiciye eskimiş yırtılmış Ankara lastiklerini, yün çoraplarını, kabak çekirdeklerini satıp bilik (kırık leblebi) kuru üzüm, incir alamadı. Tarlada annesinin kabak yaprağına yaptığı domates salatasını yiyemedi. Olmadı, domatesi, yeşil soğanı yufka ekmeğin üzerine doğrayıp iştahla nasıl yenildiğini göremedi. Annesinin dövdüğü yayık ayranını tasa doldurup kafaya dikemedi. Daha da olmadı yufka ekmeğini dereden akan suya batırıp batırıp yiyemedi. Köyün gölüne giremedi. Derelerde arkadaşlarıyla beraber çimemedi… Daha neler neler!..

 

Ne acıdır ki, çocuklarımız düğünde, bayramda bile köye gitmiyor

Neden gitsinler ki, annesinin – babasının çektikleri onları cezbetmiyor

Yalvarıp yakarıp gönüllerini yapacak olsak, bu seferde sosyal medya terk etmiyor

*

NOT: 50 yılın birikimi olan, muhtevasında 666 adet farklı nasihatin yer aldığı ‘’Mahirane Söylemler’’ kitabımı mutlaka okumanızı ve evlatlarınıza okutmanızı samimi olarak tavsiye ediyorum.  Yukarıdaki telefondan iletişime geçerek benden imzalı olarak (okunsun diye maliyetine 30 TL)  / Emin Kırtasiye ’den / Osmancık’ta Hilal Kırtasiyeden temin edebilirsiniz.

 

Reklamlar

By MAHİR ODABAŞI

1966 yılında Çorum ili Osmancık ilçesi Seki Köyünde doğdu. İlkokula köyünde başlayıp daha sonra Ankara Çankaya Mithatpaşa İlkokulundan 1977 yılında mezun oldu. 1985 yılında Kargı ilçesinde memuriyete başlayıp sırayla Osmancık ve Mecitözü ilçelerinde 2001 yılına kadar görev yaptı. 1990 yılında İşletme Fakültesini bitirdi. 1991 1992 yılında Ankara Mamak Muhabere Okulunda kısa dönem olarak vatani görevini yaptı. 1990 - 2000 yılları arası çeşitli ilköğretim ve liselerde dışardan İngilizce ve İlk Yardım derslerine girdi. 2001 yılında açılan Sivil Savunma Uzmanlığı sınavını kazanarak Çorum İl Milli Eğitim Müdürlüğünde göreve başladı. 2019 yılında, ikinci üniversite olarak Atatürk Üniversitesi İş Sağlığı ve Güvenliği Okulunu bitirdi ve C sınıfı İş Güvenliği Uzmanlığı belgesini aldı. Halen İl Milli Eğitim Müdürlüğünde Sivil Savunma Uzmanı olarak görev yapmakta olup, evli ve 2 İlköğretim Matematik Öğretmeni babasıdır.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: