GÜN OLUR!..
Gün olur
Sırtımı döner giderim bilinmeze,
Sarılırım sevmediğim herkese.
Muhtaç olup görmek istemem yüzünü,
Belki alışamam başka nefese,
Kulak asmıyorum duyguya, hisse.

Gün olur,
Kar tanesi gibi savrulurum sokaklara,
Fırtına katar önüne serper bahçelere,
Göçmen kuşlarından serçe kalır geriye.
Dayanamam sana ve seni sevmelere.
Kınalı Keklik kar’a batar, düşer ellere.

Gün olur,
Yitiririm yüreğimi kanlı yollarda,
Ardınca ıssız sokak kalmaz bakmadığım.
Umudumu kaybederim sonrasında,
Derbeder yaşarım tek başıma alemde,
Ha ölmüşüm, ha ölümsün korkmadığım.

Gün olur,
Köy yolunda kuzu meler yorgun sesiyle,
Annesini arar şaşkın ve kızgın.
Ne bilsin hayatın iki yüzlülüğünü,
İyileri suskun, kötüleri azgın.
Kim söyler yalan olan sözünü.

Gün olur,
Buğday saplarında başak gibiyiz,
Birlikte boy atar, tahıl tutarız.
Emircan, güneş, ay, dünya gibiyiz.
Her birimiz karanlığı yırtarız.
Söyleriz, duyun artık, biz varız!..
31.1.2022 Emir Şıktaş

By EMİR ŞIKTAŞ

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: