Gün doğmadan çıkmak yola
Soğuk cama yaslamak başını
Ve izlemek rüyalarını
Varmadan bir yere yol, gitmek.

Yalnız gitmek arzum, yol boyunca.
Çepeçevre dönsem alemi çıkmaz nefesim.
Gitmek, yalnız gitmek.
Varmadan, değmeden bir mahala ayaklarım.

Yolda olmak kadar anlamlı değil varmak, çünkü varmak demek, yitirilmiş merak, doyulmuş bir sofra, kana kana içilmiş bir şarap niyetinde.

Varmak; düşlerin uyanışı,
gerçek yüzün elle tutuluşu,
şiirlerin ahenksizliği,
şarkıların son buluşu.

Yolda olmak, bir molada istenilen dondurma ve bir heyecanla içilmeyi beklenen çay. Çünkü yolda olmak hep en kendimizle.
Ve varmak, yolda olmaktan daha sade.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın