Bir gece vaktiydi.

Ay ışığı yıldızlardan habersiz,

düşlerime matemini bırakırken

Ciğerime kan düştü

Siyahtı düşlerim 

Bir rüyanın en orta yerinde

Kirpiğimde düğümlenen sızı

Yakıyor geceyi

Yüreğimde kor yangınlar var. 

Gecenin bir vakti

Büyülü bir düşün

koynunda olsam şimdi

Yeniden doğsa içimdeki ‘ben’

Yarım kalmış bir hikayenin içinden

Merhaba dese hayata

Bir rüyanın en orta yerinde

Solmasa düş bahçemin kızıl gülleri

Savurmasa şu haylaz rüzgâr beni

Yitik düşler ülkesine yine yeniden… 

Sevda Bastimar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: