Yırtarak geçiyor hayatımızdan

Bir ömürde törpüleyen

Mevkiler susuyor hayatın bunca zaman

Seninle boğuştuğu kapıların tokmağına

Vurulduğu anda.

Nehirler geçiyor şehrimizin köşesinde

Mezarlığın taşları şırıl şırıl akan suyun

Sesini hissetmese bile şimdi diyordur

Tokmağında beni anıyordur şimdi

Sessiz olan mevkimde.

Derya kuzusu olan nehrin bıldırcınları

Seziyor bazen sessizce geçtiğimiz bu yaralı adımlarımızı

Mezar taşı yazıyordur belki de

Sessiz olan bu tokmağın ardına

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: