sırtımda eskittiğim bir şeydi,

mucize, pembe yalanlar belki de,

bir şey yapmalı dedi, içimdeki o güçlü ses,

ardından beklenen cevap, dudaklarımdan döküldü,

mucize dedi, neydi ki bu mucize,

insanın yüreğinde, pembe pancurlarla süslediği ,

toz şeker,

ne ola ki , başka çaya serpiştirilen,

özledikçe, hissettikçe, avuçlarımda,

ince belli bir bardağa sarılmaktan başka,

yine öyle bir an, avuçlarımda bir ince belli bardak,

önce sıcacık, sonra düşler, içimi ısıtan,

sonra soğuk bir yel dokunur,

yüreğime, ciğerimin tam ortasına,

kış derim, havalar soğudu derim,

ama diyemem, unutulmuş bir yürek konuşur, acı bir çığlık düşer…

Sibel Karagöz

#sibel_karagoz

#sibelkaragözşiirleri

Reklamlar

By syblll

Bir Cevap Yazın