Ben korkarak büyüdüm Azizim

Hiç olarak yok olarak

Varlığın nasıl bir duygu olduğunu bilmeden

Bir şeyler yaptım birilerine istinaden

İşte; karaladım, çizdim, söyledim

Kendim içindi

Yine de anlattığım birileri vardı

Habersiz, kendilerinden

Bana uçurum gibi bakma

Kendim için yaşayamadım ki zaten

Ben kıraç bir toprakta yeşerdim Azizim

Hor görme o yüzden

Ele veriyorsam yazılarımda

Artık umudum tükendiğinden

Şiirlerimde ağlarım ben

Kalbi kırık insanlara doğru ant gibi okurken

Azat olamayan gecelerde

Bana seviyormuş gibi bakma

Esir oldum yokluğuna

Artık sevemem, sevemem…

Reklamlar

By Fadime Polat

2000 Kahramanmaraş/Elbistan doğumlu. Kayseri Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 4. sınıf öğrencisi. Şair/yazar. polatfadime801@gmail.com

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: