Aklımda müzik, yüreğimde acı,

Dolaşıyorum tek tek karanlık sokakları,

Gözümde kurumayı bekleyen iki damla gözyaşı,

Belki o zaman bulurum kaybettiğim duyguları.

Yüzüme vuruyor sokak lambasının loş ışığı,

Belki aydınlatır biraz da olsa karanlığı,

Yenemez hiçbir ilaç bu hastalığı,

Eminim bu yaşayamadığım hayatımın son anları.

Hissediyorum yavaş yavaş cehennemin sıcağını,

Anladım ki bu bedenimin son zamanları,

Derlerdi bana ne gerek var duygulara, güçsüz kılar insanı,

Sonuçta haklı çıktılar, cehennemde ilk onlar beni karşıladı.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın