Boğazıma oturan şeyler var, çok büyük yutamıyorum, hatta bazen saatlerce kalıyor orada. Büyümenin bu kadar zor olacağını Bilsem merak eder miydim? bu kadar heyecanlanır mıydım? Çocuk kendi o misketler, abimle mahallede ki çocukları yenerdik. Sonra gider bir tarafı çikolata diğer tarafı gofret olan paketlerden alırdık. Annem sabah onları yediğimiz için bize çok kızardı. Ama tek derdim annemin bana kızmamasıydı bir de sabah erken kalkıp televizyon da çizgi film çıkacak mı diye merak etmek. Annem sobayı hemen yakmazdı sabah soğuk olurdu ama hiç üşümezdim ben. Ben çocukken üşümezdim. Ben büyüdüm artık o çizgi filmler yok, sabah abimle uyanmıyorum. Şimdi sadece acı var keşke annem bana her gün kızsa. Keşke tek düşüncem çizgi filmler olsa…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: