İnsan yaş aldıkça farklı bir pencereden bakmayı öğreniyor. Mesela artık eskisi kadar olaylara takılmıyorsun ya da dünyayı ben düzeltirim heyecanı olmuyor insanda. Oluru olmazı görüyorsun… Kısacası bir sükûnet geliyor insana. Sanırım tüm bunlara olgunlaşma diyoruz.

Bu aralar biraz geride durup yaşadığım devri izleme fırsatım oldu. Öncesinde yoğun bir çalışma hayatı içindeydim ve durup bir şeyleri gözlemle fırsatım olmamıştı hiç, onu fark ettim.  İnsanlar bambaşka, değerler bambaşka… Kimisi daha çok malım olsun diye daha çok çırpınırken kimisi şairin de dediği gibi “Bugün buldum, bugün yerim. Hak kerimdir yarına” mantığında. Ya da kimi evladına adamış kendini kiminin kavgası var kendiyle, hayatla, eşiyle.  Gözü ne evlat görüyor ne de başka bir şey… Dikkatimi en çok ilişkiler çekiyor bu sıralar. Eşlerin birbirine karşı turumları mesela. İstemsizce şahit olduğum bir olay ve beni yine derinden etkiledi. Bir karı koca kavgasına denk geldim(gelmez olaydım) ve  kim bilir nasıl zorluklarla kurulan o yuva bir çırpıda yıkılıverdi gözlerimin önünde. Oysaki daha cicim ayı dediğimiz zamanlardaymışlar. Hani çok bilindik bir hikâye vardır : Çok yaşlı bir dede ve neneye soruyorlar : 65 yıl nasıl evli kaldınız? Cevap muhteşem. “Bizim zamanımızda bir şeyler kırıldığında çöpe atılmaz, tamir edilirdi. Bu yüzden…” Hâl böyle olunca insan dönüp soruyor : Ne oldu bize? Tahammülümüz mü kalmadı birbirimize? Evet zor zanaat evlilik… Kabul. Öyle her yiğidin harcı değil ama güdülemeyecek diyar da değil. Tabi herkes yapması gerekeni bilirse. Biz kadınlar biraz daha sakin olursak beyler de biraz daha gönül alan taraf olursa aslında aşılamayacak bir şey yok. Tabi işe üçüncü şahıslar karışmazsa. Gel gör ki işler çok başka yerlere varmış. Şu doğrudur bu yanlıştır diyemem tabi. Çünkü her evliliğin kimliği farklıdır. Ama şu da bir gerçek ki her zaman kendime de telkin ederim : Yıkmak her zaman kolaydır, mühim olan yara varsa tamir etmek onarmak…

Diyeceğim o ki umarım değer vermeyi bilen bir nesil olsun neslimiz ki kırıp dökmeden uzun yıllar yan yana yaşayabilelim.

Reklamlar

By nurgulakbal

Muallime Hanım ❤️ Künye Edebiyat E-Dergi Editörü 📚 Kutlu şehre aşık. Yeni'ye karşı değil nefesi Eski'de.. 😍 H&N💕 🇹🇷 !

Bir Cevap Yazın