Ben yirmi beşinde hayat
Ve sevdiklerimizi götüren bir gemi
Bu gemide yüreğim yolcu
En nadide hücrenden sızan yara…
Belki konuşmak yersiz.
Üşüyen hecelerinde buldum kalpyaşını.
Demedin acı bir hikayem var diye.
Oysa yazan hikmetli yazar.
Biliriz görürüz.
Evet yaz bitti.
Ama içimizde bir güz sıcağı taşıyoruz.
Ayazı yaşamışken gayrı güneş ☀️ vaktidir.
İçimizdeki güneşi öldürmeyelim.
İçimizdeki yarımlığı sevgiyle giderelim.

Ben on dokuzumda bir çocuk gördüm.
Baktım ki kız çocuğu
Yüzüne hiç alamadığım pembe tebessümler yakıştırdım.
Çok yakıştı.
Gözlerinde varoluşun yokoluşla olan kavgasını gördüm.
O çocuk o papatya…
Belirdi yanımda.
O papatya çok güzeldi, güzeldin.
En çok gülerken yağardı yağmur.
En çok sen gülerken tomurcuğunda gül sana açardı.

Ben yirmi beşinde güçlü bir omuz.
Hadi çocuk hem ağla hem gül.
Ama bil ki o gemide yer yok sana.
Artık gel yanıma.
Bak hayat geçiyor önümüzden.
Kalma soluk bir denizde.
Mavi deniz
Sarı çiçek
Pembe bir gökyüzü
Bekliyor yüzünü.
Papatya dön artık toprağına!
Bekliyor, bekleyeceğim…

Fatmanur Nartekin ve Fatma Hafızoğlu
Bizim hikayemiz…

Reklamlar

By gecenin peşinde yolcu

Buzun susayan dağı... Çölün üşüyen sıcağı...

Bir Cevap Yazın