Çocuklaşma, çocuk kal…

Eskimiş ve tozlu bir fotoğraf albümünde kalan zamanı anlayamadığımız, yaşamın bilinmez yerinde unutulmuş gülüşlerimiz, şımarıklığımız…

Seneler geçtikçe soluk ve soğuk ama bir o kadarda içimizi ısıtan bir resimdir
Çocukluk

Büyüdüğümüzü zannettiğimiz ama büyütemediğimiz bir bütünün bin parçası çocukluk.

Belki de ruhumuzu iyileştirmek için bir çocuklaşma bin bir çocuk …

Her zaman yanımızda kalan, duygularımıza, düşüncelerimize, hareketlerimize, yansıyan ve en önemlisi yaşamımızı ele alan bin heyecan biraz hüzün çocukluk…

Peki ya çocuk kalmak ?

Gökyüzüne baktığında karanlığında değil, parlayan yıldızlarda kalmaktır.

Bulutlara baktığında elektrik tellerine takılı kalan değil, uçurtmanın ipi takılı kalmasın diye koşturmaktır.

Hayatın sarsıntısında kalmayıp , salıncakta sallanmaktır .

Gerçeğin acılarında kalmayıp, masallardaki bir kahraman olmaktır.

Zamana bırakmak değil , zamanda kalmaktır .

çocuk kalmak…

Reklamlar
2 thoughts on “ÇOCUKLAŞMA, ÇOCUK KAL…”

Bir Cevap Yazın