Ben bir deliyim.

Hayatın beni soktuğu bu bataklıkta

Nefes almak için çırpınan.

Siyah saçlarımın arasına gizlenen

Beyaz bir telim.

Kimse anlamasın diye güçsüzlüğümü

Kendi zihninde yaşayan

Bambaşka dünyaların içinde dolaşan 

Asırlık çınar ağacının 

En kuytu dalındaki yaprağım.

Ben bir deliyim.

Tek bir harfin peşinden gidip

O harfi boynuna kemend yapan.

Hem kendini zaman denen kum saatine bırakan

Hem de sabırsız, vaktinden önce çiçek açan.

Kalbinde çocuk büyüten

Sonra o çocuğun ağlamasıyla

Hayatını kahreden…

Demir çarık, demir değnek yollara düşen

Issız çöllerde bir seraba bile muhtaç kalan

Yalanların olduğu bu dünyada

Bir umut yine de bekleyen…

Ben bir deliyim. 

Sen ise bir mavi…

Ondan sevdim bu kadar

Yoksa yazılabilir miydi bir aşk bir delinin kaleminden?

Kuşlar göç etmişti sıcak ülkelere evvel zamanda

Ağaç yaprak dökmüştü kalbur samanda

Sen masal olmuştun

Ben anamın beşiğini tıngır mıngır salladığımda

Tekrar tekrar tekrar

Söylüyorum sana 

Ben bir deliyim.

Yoksa sevgiyi bilebilir miydim?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın