‘Tecrübelinin duvarda gördüğünü, tecrübesiz aynada göremez’ sırrınca bilgiyle beraber tecrübe de önem arz eder. En basiti kuruma yeni atanan şoför kadrosundaki personel karda, kışta bir ilçeye gitmesi gerekirken kurum amiri tecrübesini sorgular. Her ne kadar resmi görevli olsa da bir olumsuzluk yaşanmasın istenir.
 
     Diğer taraftan ‘Ders alınmış başarısızlık, başarı demektir’ Bu nedenle aynı tür hataların tekerrür etmemesi için ders alınabilecek tecrübelerin çocuklarımıza, gençlerimize aktarılmasında fayda vardır kanaatindeyim. Zira ‘Bazen delikanlıların gözü kör, kulağı sağır olur. Birde söz dinlemezlerse faturası ağır olur’ sırrınca yaşadığım ve ders aldığım birkaç tane anımı paylaşmak istiyorum. Belki bu makalemi okuyan genç okuyucularım istifade eder niyetiyle…

İLK ARABAM


Araba sevdası hepimizde vardır. Özellikle bu durum gençlik yıllarında zirveye çıkar. Koltuğa oturup, gezip tozmayı hayal ederken, iç cepheden ziyade dış cepheyi görürüz. Nasihatleri da pek nazara almayız. Taki içine girinceye kadar. Bende 31 sene önce  bir otomobil aldım. Henüz askere de gitmedim. O zaman arabalar pahalı idi. Hem fazla da çeşit yoktu. Hem de şimdiki kadar arabalar yaygın değildi.15 tane normal bilezik bozdurdum. Toplam borcun 3/1’ni ancak ödedi. Kalan üçte ikisini de taksite bağladım.Ama önemi yok.Nasıl olsa maaşımız var yavaş yavaş öderiz diye düşünüyorum.Sonradan çıkabilecek masrafları hiç hesaba katmıyorum.

KAYITSIZ DİLEKÇEM

Yıllar önce bir ilçeden tayinim çıktı. O zamanlar telefonları açtırmak, kapatmak şimdiki gibi kolay değildi. Bende üzerime kayıtlı bulunan telefonun kapatılması için, ilgili birime dilekçe verdim. Oradaki arkadaş tanıdıktı.’ Hocam şu masaya bırak tamam’ dedi. Bende söylenen yere bırakıp, oradan ayrıldım. Tanıdık olduğu için, kayıt numarası ver diyemedim. O zamanda telefonlarda konuşulmasa bile sabit ücreti vardı.İlçeden ayrıldıktan birkaç ay sonra, eski telefona ait fatura geldi.Ben ilçeden ayrılırken kapatılması için dilekçe vermiştim  deyince, haklı olarak evrak kayıt numarasını istediler.Bende numara yok.İlçeyi arıyorum, arkadaşı arıyorum benim dilekçe yok.devletin dili de belge olduğuna göre,  geçmişe ait faturaları mecburen ödemek zorunda kalıyorum.
 
     Bu arada başka bir ilçede; elektriği kapatmak için dilekçe verdiğimde, oradaki tanıdık arkadaş: ‘Hocam masaya bırak tamam’ diyor. Fakat ben bir önceki tecrübemden ders alarak evrak kayıt numarası almadan gitmiyorum. Tabi arkadaş ‘Bize güvenmiyor musun?’ diye sitem edince, yukarıdaki örneği anlatıyorum. Vesselam tecrübe kolayına kazanılmıyor azizim! İstifade etmesini bilmek gerek.
 
    Sevdiğim söz: ’Eğer ileri de KEŞKE demek istemiyorsan, eşini – işini- arkadaşını doğru seç’ (Y. Emre)
*
Hayattaki en zor dört durum:
Genç yaşta ki Karamsarlık
İleri yaşta ki Pişmanlık
Ertelenmiş Amaçsız yaşam
Kabullenilen Çaresizlik
 

Reklamlar

By MAHİR ODABAŞI

1966 yılında Çorum ili Osmancık ilçesi Seki Köyünde doğdu. İlkokula köyünde başlayıp daha sonra Ankara Çankaya Mithatpaşa İlkokulundan 1977 yılında mezun oldu. 1985 yılında Kargı ilçesinde memuriyete başlayıp sırayla Osmancık ve Mecitözü ilçelerinde 2001 yılına kadar görev yaptı. 1990 yılında İşletme Fakültesini bitirdi. 1991 1992 yılında Ankara Mamak Muhabere Okulunda kısa dönem olarak vatani görevini yaptı. 1990 - 2000 yılları arası çeşitli ilköğretim ve liselerde dışardan İngilizce ve İlk Yardım derslerine girdi. 2001 yılında açılan Sivil Savunma Uzmanlığı sınavını kazanarak Çorum İl Milli Eğitim Müdürlüğünde göreve başladı. 2019 yılında, ikinci üniversite olarak Atatürk Üniversitesi İş Sağlığı ve Güvenliği Okulunu bitirdi ve C sınıfı İş Güvenliği Uzmanlığı belgesini aldı. Halen İl Milli Eğitim Müdürlüğünde Sivil Savunma Uzmanı olarak görev yapmakta olup, evli ve 2 İlköğretim Matematik Öğretmeni babasıdır.

Bir Cevap Yazın