Site icon KÜNYE ONLİNE

KENDİME HÜZÜN

Reklamlar

Ah!!!
Yağmalanmış tarumar bir kentin üstüne yağan yağmur damlaları çocuk ölülerine çarpıyor kıyımda…
Hani olsa yedi canım hepsini tek hüzünde vereceğim…
Ah !!!
Artık her gün ömrüme yeni bir matematiksel anlam yüklüyor, atom çağı,irrasyonel sayılar,sicim teorisi, nükleer tıp,kitaplar okuyan düzineler,inançlılar ve inanmayı reddedenler ben, öteki,sen ve dahi o ve çocuk ölüleri,anne ağlayışları,savaş harabesi kentler,hüzün, gökyüzü…
Tamam dur kaçma ,bir yaşamak dile tekrar, bilirim tek can ve insan olmakla geçilmez bu çağ…


Ahh!!!Kalabalık bir karanlık ve ağaçsız bir orman düşlerim,Hani hepimizin saçlarına dokunsa bir el,hani kalbimize değse bir çocuk gülüşü, hesapsız bir kabulleniş bulsak,derim ki döksek içimizi her birimiz bir diğerinin okyanusuna belki bir ışık doğar,bir karanlık aydınlık olur,Diyorum ki belki hepimiz şiir yazamayız ama dinlesek ,ruhumuz yeni bir çiçeğe yer açar …


Bak ama beni bir dinle ,demem o ki ,çok yalnızız,kendimizden çok uzaktayı,hadi bir yaşamak dile tekrar,belki bir otubüs durağında samimi bir hüzün arkadaşı bulmak tüm savaşları bitirecek…
Ah şu varolmak…


Barış Altıntaş.

Kitap :”Düş Alemi”

Araç çubuğuna atla