🌻Ah!!!
Yağmalanmış tarumar bir kentin üstüne yağan yağmur damlaları çocuk ölülerine çarpıyor kıyımda…
Hani olsa yedi canım hepsini tek hüzünde vereceğim…
Ah !!!
Artık her gün ömrüme yeni bir matematiksel anlam yüklüyor, atom çağı,irrasyonel sayılar,sicim teorisi, nükleer tıp,kitaplar okuyan düzineler,inançlılar ve inanmayı reddedenler ben, öteki,sen ve dahi o ve çocuk ölüleri,anne ağlayışları,savaş harabesi kentler,hüzün, gökyüzü…
Tamam dur kaçma ,bir yaşamak dile tekrar, bilirim tek can ve insan olmakla geçilmez bu çağ…


🐞Ahh!!!Kalabalık bir karanlık ve ağaçsız bir orman düşlerim,Hani hepimizin saçlarına dokunsa bir el,hani kalbimize değse bir çocuk gülüşü, hesapsız bir kabulleniş bulsak,derim ki döksek içimizi her birimiz bir diğerinin okyanusuna belki bir ışık doğar,bir karanlık aydınlık olur,Diyorum ki belki hepimiz şiir yazamayız ama dinlesek ,ruhumuz yeni bir çiçeğe yer açar …


🦋Bak ama beni bir dinle ,demem o ki ,çok yalnızız,kendimizden çok uzaktayı,hadi bir yaşamak dile tekrar,belki bir otubüs durağında samimi bir hüzün arkadaşı bulmak tüm savaşları bitirecek…
Ah şu varolmak…


💐Barış Altıntaş.

📚Kitap :”Düş Alemi”

By Ninova

6 thoughts on “KENDİME HÜZÜN”
    1. Yaşam acizlik değil midir?
      Bir sınırlı alanda mutlak tek bir sona gidiyor olmak çok mu ümitvar bir durum?

      1. Yaşamak içinde küçük de olsa bir umudun var olma ihtimalidir aslında.
        Aciz olan biz insanların hayata tutunmak için havadan sudan bahaneler ürettiğimiz yine de umudumuzu kaybettiğimiz an biz de kaybedeceğimizi bildiğimiz bir denklemdir.

        1. Bu arada sizin yazilarinizi bulamadım okumak için ,yazıyor musunuz sayfanıza giriş yapamadim

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: