İsterdim işte
Yalnız bir ağacın altında umutlarıma doğru yol almayı ve yol bulmayı
İlk cemreyi kaşlarına düşürmek isteyen bir yabaniydim belki
Ama eksiltili cümlelerimden birinde görmek isterdim gölgeni
Bilmesem bile bu şehrin senden artık yitik kaldığını
Yine de meçhul olan bu ya
Gidemedim ya
Harbiden tutamadığım yasların hürmetine seni seyretmeyi isterdim uzaklık engel değil bana
Ve her daim olduğum gibi pembe balonlar uçurmak isterdim hayallerine
Belki can bulurdu karanlığın
Öyle uzaktan baş harflarinden şiirler yazmayı
Sana kendi sesimden hikayeler okumayı, yaşamayı
Elbet bir gün gelecek günlerin haberini bekler sessiz dururdum aynadaki halinle savaşmadan kaybederdim çünkü kazanan sende gördüğüm siman olurdu
inceliklerinden ayrı tesadüflerini saymadan gelişine doğaya bir şarkı mırıldanırdım
Sesim kötü olsa bile anlamını yaşardın
İsterdim
Tüm bu hülya gerçek olsun…

Fatmanur Nartekin✓

Reklamlar

By gecenin peşinde yolcu

Buzun susayan dağı... Çölün üşüyen sıcağı...

Bir Cevap Yazın