bayram gelir teliyle duvağıyla

eskitemediğim

eskimeyen

çoçuk bayramları

koşturan soluksuz heyecan

İlk sahur

İlk iftar

sofralar

aile

davullar

güm güm güm

hala duyduğumda

çoçuk yüreğim zıplar

elinden ayağından tutarım

serçe kalbimin

korkma

çocukluğun gelmiş

kalk karşıla

kırmızı pabuçların

başucunda giy

özlenende gelir

belki

bayram namazıyla

belki der

yutarım gerisini

dalarım ufka

anlatırım dinlerim

tek bedende

İki kişiliğin

yalnızlık ezgisinde

gel git durur mu

coşar

boğar boğar

bırakır

kırmızı pabucum elimden düşer

hüznüm eriye eriye damlar

bayram der bayram

hasretin türküsü deşer

sözün boynu düşer

artık

duymam

tutamam ruhumun

kollarından

bacaklarından

kanatsız

bedensiz

uçarım

serçe yüreğimle

suskun sevgiliye

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın