İçimde bir kelebek sevinci var
Bir acayip oluyor düşlerim
Kısa ama güzel
Düşlerimde kopan zincirler
Raylara dönüşüyor
Uzun mu uzun bir yol
Kentten köye

Oynayan çocuklar görüyorum
Kulağıma fısıldıyor bir çocuk
Çocukluğumun en güzel günlerini
Hiç ölmeyecek yarınlar
Birikiyor kafamın bir yerlerinde
Şair yürekli insanlara rastlıyorum
Şairler sokağında

Sonra kendimi bir romanda buluyorum
Az okunan dipnot kısmında
Şiir oluyorum bir kitabın son sayfasında
Az görülen ama olması gereken

Belki de ömrüm bir kelebek ömrüdür
Kısa ama güzel
Kırlara yayılan ilkbahar gibi
Ellerimde çiçekler
Burnumda tütüyor memleketim

Rüyam bir kelebek ömrü
Kısa ama güzel
Üşüyen ellerimde
Kıvrılıp yatan çocuklar görüyorum
Kaldırımlara misafir
Evsiz çocuklar görüyorum
Mendilsiz mendil satan çocuklar
Üşüyen düşlerimde

Bu kadar uzun bir rüya
Nasıl olur da kısa olabiliyor
Orta okulda öğrenmiştim
Kelebek ömrünü
Bu kadar uzun olmamalıydı

Mem AYDEMİR

Reklamlar

Bir Cevap Yazın