Apansız güneş dağıttı tüm masaları

Kursağında kalmış bir tutam yaşam

Sardı dört yanını

Rüzgara karşı bir akşam

Ağlayamamak ne büyük bir acı

Boynu bükük uykular yetim misali

Her nefes, beş para etmez insanlarla haram

Demeli ve çekip gitmeli

Çok görmeli, bir gözyaşı bile fazladan

Ağlayamadan, arkasına bakamadan

Hem de gündüzleri bir valize toplayıp gitmeli

Etmeli gereksiz sürüp giden yaşamı idam

Selamsız sabahsız, kimse bilmemeli

Belki de üzülmeden göçmeli bu dünyadan…

Reklamlar

By Fadime Polat

2000 Kahramanmaraş/Elbistan doğumlu. Kayseri Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 2. sınıf öğrencisi. Şair/yazar. Yürüdüğümüz yollar gibiyiz Hayatta, bir gökyüzü arar kimimiz... Fp

Bir Cevap Yazın