neşter parmaklarımın arasında en kutsal tangosunu yaparken
hayallerimin ayakları bir birine dolaşırken
göz bebeklerim yokluğunda defterden düşerken
söyle bana mualla
ölüm iki hece değil mi?
volta atarken içimde acı
her adımı seni sayıklar
oysa ben tanırım celladımı
çünkü bilirim
umut yalnızca tos pembe düşlerin mayası
kalk şimdi oturduğun yüreğimin tahtından
azlediyorum seni sevdamdan
artık hangi bedenin altında terlerse ruhun
bil ki onun malısın
ben devrik cümlelerin yüklemi
sen öznesi dahi olmayan tümcelerin serserisi
bir mayın gibi patlasan da
zarar veremeyecek kadar uzağım sana
ağlaycaksın
yıpratacaksın kendini
en umulmadık zaman diliminde kanser gibi sarıcam seni
bütün hücrelerin intihar edecek
göz çukurlarından okyanuslar dökülecek
kirpiklerin elektrik santrallerinde devrim yapacak
ama asla
bir daha
kirletemeyeceksin hecelerimi
Reklamlar

By By_pipo

Hayatın damarlarında dolaşan bir pıhtı gibi, ya da nefes çekerken en az havanın gittiği ciğerdeki son akciğer hücresi veya kalp atış hızının en üst seviyesine kadar dayanacak kadar çılgın bir yüreğe sahibim ama bir tek ben değilim. İnsanlık için insan olmak isteyenlere tek sözüm; ölmek kadar uzun yaşamayacaksınız.

Bir Cevap Yazın