El açana ‘Allah versin’ demeyin,
İmtihandır, sanma hepsi emeğin,
Faydasızı topraklara gömeyin?
Kazanırken, fakir doyur, zekat ver,
Kutsal kitap, çevrene de göz at der.

Vicdan, el açanı görme, geç demez?
İnsana, insanlık yapmak güç demez?
Yardım etmek, aç doyurmak suç demez?
Başlarda bitmiyor derdimiz bizim,
Fakir, fukaraymış merdimiz bizim.

Böbürlenme sende, bak kimler gitti,
Selam almaz, servet yığanlar bitti,
Keyfine düşkünler günü gün etti,
Pişmanım! affeyle dedi Allah’ım,
Dünya malı tatlı, çoğaldı ahım.

Topladığın mal da düşmanın bazen,
Hak yolla kazanıp, haklıya özen,
Tıka, basa doyup, salınıp gezen,
Sokakta donarak ölende insan
El açıp, dilenci olanda insan.

Dilersin, her emrin gelir yerine,
Paran var ya, gez gerine gerine,
Kendin de ye, sevap işle hayrına,
Göz doyumsuz, karın daim aç olur,
Emircan, aç nefsi yenmek güç olur.
7.2.2021 Emir Şıktaş

By emircan

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın