Harabe hayatların içinde piyadedir umutlar, belki de bu yüzdendir ,ha?
önce umutlar ölür sonra insan dedikleri.
Denizde dalga yoksa gözlerin ziyadedir ufuktan, kalbin şansını zorlar.

Vicdanın ziyafeti dirayetine kinayedir uçukça, ya hükmü ver ya da suçlu kal.
usulca beklerken rüzgarı ufaktan, karanlık gitmemek için bahane arar büyümemiş gibi, anlaşmak mı
yazı ya da tura,

Zaman insafsızca giydirdi bana bu önlüğün ıslak tarafını, bir an gökyüzünde bir an yerde gözlerim, günah keçisi bendim tamam,
köprüyü yıkmaya inat eden de siz.

Girdiğim onca yol bolca toz
tek yaptığım aramaktı gerçeği.
Bildiğim sorma koş yoksa son
bulacakmış her şeyin.
Gittiğim o kadar yol çoksa söz
geri dönmeyeceğim.
Ama hâlâ karşılaşmadım kendimle.
Sildiğim tonla yaş orada bak
Defterimin içinde…

Gelmiyor içimden bu fırtınanın arasında yelkenler fora demek,
Boğuldukça boğuldum, düşünceler yine anafora sebep,
Doğru ve yanlış kaybettim yönümü
her adımda karavana hedef,
İçindeki nefret, dönmeyen o devranı alabora eder.

Girdiğim onca yol bolca toz
tek yaptığım aramaktı gerçeği.
Bildiğim sorma koş yoksa son
bulacakmış her şeyin.
Gittiğim o kadar yol çoksa söz
geri dönmeyeceğim.
Ama hâlâ karşılaşmadım kendimle.
Sildiğim tonla yaş orada bak
Defterimin içinde…

Dibe vurdun elbet dokunacak.
Yankılar,manidar kovalamaca.
Tekrar ve tekrar ,nefessiz etraf.
Tüm gürültü sana ait taş kalp.

Adil değil geçmişimle ödeşmek.
Limanı darmadağın ölüler şehri.
Burada benden başkası kalmadı.
Geçip gitti her şey içimden.

Halâ kaybettiğim ruhun peşindeyim.

Girdiğim onca yol bolca toz
tek yaptığım aramaktı gerçeği.
Bildiğim sorma koş yoksa son
bulacakmış her şeyin.
Gittiğim o kadar yol çoksa söz
geri dönmeyeceğim.
Ama hâlâ karşılaşmadım kendimle.
Sildiğim tonla yaş orada bak
Defterimin içinde…

~Dipnottakiler

Bir Cevap Yazın