kar yağıyordu,

tıpış tıpış,

birbirine dokunmadan,

incitmeden,

usul usul, yağıyordu,

ocağın yanıyorsa,

üzerinde çorban, kaynıyorsa,

kar beyazdır,

masumdur,

ama değilse,

ocağın soğuk,

ambarın, tamtakırsa,

kar karadır,

celladın beyaz örtülerini ,

sere serpe,

burnunun direğine, oturur,

önce sızlar,

sonra, uyuşur,

beyaz bir uykunun,

pış pışları ,

tıpış tıpış yürür,

artık kar ,

karada, denizde,

karadır,

hele de sahipsiz bir yüreksen,

hele de damsız, bir çift ayaksan,

ister adın ,

insan,

kadın,

çocuk,

ister yuvasız, bir çift kanat

karadır kar,

karara bozara ,

fırtınayı,soluğuna dolayıp

yağar,

sana, beyaz masumiyet,

bana, karalar cumhuriyeti,

sen kar dersin ,

ben kar’a…

bütün mesele,

beyaz da kar’a,

kar’a da beyaz ,

görebilmekti…

Sibel Karagöz

Reklamlar

Bir Cevap Yazın