Elimdekileri kaybetmekte üstüme yok dürüstçe zor, aklım ve kalbim düşman
Suçlu aramayı da bıraktım, olay mahallinde saçma sapan bir gülüş var.
Bana ait, tekrar ve tekrar, katil şair.
Kan revan yerde ,tek ihtiyacım kaçmak.
Satırlarla kendimi aklamak saçma kalıyor sırtımdaki izlerin yanında, anlamı yok faydası yok noktaların bitmeyecekse kavgamız,

Gövdedeki boşluk kadarım galiba en büyük ve en haklı benim!
Bir nedeni vardır illaki bütün savunmam bu, oradan oraya savrulan ruh ve özlem duyduğum gölgem dışında bir şey bilmiyorum, düşündüm durdurmayı
Masaya ellerimi vurdukça gündüzlerimi düşürmüş olmalıyım.

Hedef almak istediğim hayâllerdi ellerim fazlaca gerginken.
Sevdiklerim hep beni şaşırtırdı,
isterdim geriye dönüp ağızlarını kapatabilmek,
Hediyeler bedeli ağır şeylermiş
kalbin attıkça ödeneninden.

Cesaret mumları tersine
çeviren o deprem.
Öfke mührünü vurdukça
ya her şeye yeniden inan
ya da tetiği çek.
Doğum günü çocuğu gibi hissediyorum,
Yine iyi kiler kulaklarımda, gürültü bitinceye dek!
Bana ait,tekrar ve tekrar,katil şair.
Pişman değilim asla!

~Dipnottakiler

Bir Cevap Yazın