Yürek yangınına çare bulmaya,
Başım sıkışınca dostlara gittim.
Akılsız başıma akıl almaya,
Yanıp tutuşunca dostlara gittim.

Hakkı söyleyeni takdir etmeye,
Kabul etse dergahın da yatmaya
Uyku tutmaz şu gönlümü gütmeye,
Eller yatışınca dostlara gittim.

Allah’a eğilir cefakar başım,
Nesebi neyleyim, dostum yoldaşım,
Dünya da mal, mülkle olmadı işim,
Gönül barışınca dostlara gittim.

Dost dedim bazen de, yatan yılana,
İnledim, haykırdım, duyan uyana.
Sağır duymaz, kör de yazdı oyana,
Hesap karışınca dostlara gittim.

Felek de itibar etmedi bana,
Diş bileyen çokmuş emanet cana,
Yalan dünya, ta Adem’den buyana,
Ölümlü yaşınca dostlara gittim.

Dostun vefasızı ömür törpüsü,
Sadık dostun, gönül olur köprüsü,
Sır küpü, candan dost olsa hepisi,
Hamlığı pişince dostlara gittim.

Şafağı sökünce zifir geceler,
Aydınlanır, bir delildir heceler
Emircan, borusu eğri bacalar,
Düzle yarışınca dostlara gittim.
02.02.2021 Emir Şıktaş

By emircan

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın