Gün ön bahçeden doğuyor

O adamı hiç içeri almıyorum

Bekliyor kapımda

Öyle divane öyle biçare

İçerisi çok karanlık

Perdeyi aralayıp bakıyorum gözlerine

Öyle gördükçe tiksiniyorum

Arka odalara koşuyorum

Arkada bir bahçe yapmışım

Karanlık belki sisli biraz

Bu bahçede hiçbir zaman müzik durmuyor

Aşk durmuyor

Hatıralar bir köşede

Kendimleyim diyorum

Saklanmak zorunda değilim

Rol yapmak zorunda değilim

Sevmek zorunda değilim

Bir de köpeğim var

Görseniz simsiyah

Okşuyorum başını

Gözleri parıldıyor

Evimin ışıklarını açıyor bir bir

Bir Cevap Yazın