Umut , çok kanatlı bir kuş,

Göğün mavisine,

evrenin coğrafyasına aldanıyor,

Daldan dala , konuyor,

Olacakmış gibi,

Dişlerinde çiğneyecek gibi,

Kanıyor, kandırıyor,

Umut işte,

ipi kopuk uçurtma,

hangi dağa, kar serper,

hangi bağa , çiğ döker,

bilinmez,

Umudun ipiyle,kuyuya inilmez,

karanlığın,aymaz geceleri,

aydınlığa çıkmaz…

Umut durur,

o’ da yele karışır,sele bulaşır,

ışıklar, der ışıklar,

bak, durma bak,

çanlar, kimin için çalıyor,

umudun, tahtına,olmadı,

gemisine,bir ayak at,

olmadı, el ver,

bak, durma bak,

Işıl Işıl aydınlandı,

ortalık,

gün doğar, tan el verir,

durma,hadi durma,

ayaklan,umuda, kol ver,

yarınına yol ver,

Hadi durma…


Sibel Karagöz

#sibelkaragözşiirleri

#kızıma

Reklamlar

Bir Cevap Yazın