Severdim papatya saflığın da
Göz yaşımın dili vardı
Dökülürdü taç yapraklarına
Sen hiç işittin mi
Sesimi inim inim inleyen
Lime lime olan
Açtın sabahın sedasına
Saldın kokunu
Beslendin Gülen gözlerimden
Ama hiç farkına varamadın
Her Gidişin bir dönüşü olmaz
İnsan gider seve seve
Yana yana gider
Gitmek istediği için değil
Tutunacak dalı kalmadığı için gider
Köklerini Söke Söke gider
Anladım sevdiklerimi bir bir
Uğurladığım Da
Anladım
HAYAT vermiyor aldıklarını
Dönsey Dİ
Versey Dİ
Gelsey Dİ
Ölüm olmaz DI
Sarı papatyam
Olmazdı kefensiz ayrılık
Olmazdı
Olmadı
Bu papatya köksüz
Yerine yabancı
Toprağına küs
Olmadı
Sarı papatyam
Ayrılık ölümsüz
Her dem inceden ayrık otu
Sardı bedensiz canımı
Öldüm öldüm habersiz
Kefensiz
Olmadı
Ayrılık ölümden AZ
Olmadı
Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın